مشارکت های مردمی لازمه رفع معضلات شهری



مهدی ابراهیمی در گفت و گو با نیوزنگار جی پی لند اظهارکرد: تغییرات اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی در سطح کلان، عملکرد مدیریت شهری را تحت تاثیر قرار می دهد؛ بنابراین دعوت از صنوف مختلف از جمله پزشکان، معلمان، مهندسان و … موجب می شود نیازهای اساسی آنها مطرح و مورد بررسی قرار گیرد.

وی ادامه داد: بسیاری از سرانه های در نظر گرفته شده برای طیف ها و صنوف مختلف در مرحله عمل اجرایی نمی شود و مشکلاتی را برای شهر و شهروندان ایجاد می کند؛ به عنوان مثال مقدار زمین در نظر گرفته شده در طرح جامع برای  یک کاربری خاص، خریداری و تملک نمی شود از این رو مشکلاتی برای مردم به وجود می آید. 

 این کارشناس برنامه ریزی شهری افزود: چنانچه اصناف و طیف های مردم از طرح های در نظر گرفته شده برای رفع نیازهای خود مطلع شوند در مرحله اجرای طرح جامع کمک شایانی به مدیریت شهری خواهد کرد و میزان تحقق پذیری طرح های شهری را افزایش می دهد.

ابراهیمی تاکید کرد: البته احتمال سودجویی برخی افراد در این صنف ها وجود دارد؛ اما مدیریت شهری چاره دیگری جز حرکت در این مسیر ندارد، زیرا لازمه یک جامعه مدنی و مبتنی بر مردم سالاری مشارکت انجمن ها، صنف ها و گروه های مردم نهاد در تهیه و اجرای طرح های شهری است.

وی معتقد است: یکی از کارکردهای صنوف ، مشارکت در طرح جامع است بنابراین باید برای حضور گروه های مردمی و صنف ها ارزش قائل شد؛ زیرا تقویت صنف ها علاوه بر حل مسائل شهری می تواند بسیاری از مشکلات در حوزه های اجتماعی و قضایی را رفع کند.

 این کارشناس برنامه ریزی شهری در بیان ضرورت تعیین چشم انداز در حوزه های مختلف شهری گفت: تصویر توسعه یافتگی در حوزه های مختلف شهری معنای چشم انداز  در این زمینه است، بنابراین تعیین چشم انداز بر اساس واقعیت ها ضروری است؛ زیرا در صورت نبود چشم انداز رشدی صورت نخواهد گرفت.

 وی  با تاکید بر اینکه روش تهیه طرح های جامع و تفصیلی باید تغییر کند گفت:  طرح های جامع به روش سنتی در کشور تهیه می شود از این رو در مرحله برنامه ریزی و اجرا معضلاتی به وجود می آید.

این کارشناس برنامه ریزی شهری درباره نحوه تهیه این طرح ها گفت: میزان سرانه کاربری های مختلف به خصوص کاربری های خدماتی توسط مدیریت شهری از روی نقشه مشخص می شود در نتیجه زمین های بسیاری از مردم در طرح قرار می گیرد، اما به دلیل نداشتن توان خرید، شهروندان دچار سردرگمی می شوند و اعتماد میان مردم و نهادهای دولتی کاهش پیدا کرده و نارضایتی عمومی  را در پی خواهد داشت؛ بنابراین باید روش تهیه طرح های شهری تغییر و مبتنی بر واقعیت ها و مشارکت مردمی باشد تا در مرحله برنامه ریزی و اجرا مشکلی ایجاد نشود.